Tek ćete živeti u serijama i filmovima koje ste ostavili iza Vas. HVALA VAM, LJUBIŠA!

0

Doajen, slavni glumac koji se proslavio igrajući mnogim legendarnim jugoslovenskim i srpskim ostvarenjima, preminuo je u 81. godini života.

Ljubiša Samardžić je rođen 19. novembra 1936. u Skoplju u porodici rudara. Postao je istaknuto ime u jugoslovenskoj kinematografiji. Talenat ga je predodredio za velike uspehe, a posebnost koju je nosio u sebi učinila ga je legendom.

Ljubiša Samardžić je prve filmske uloge odigrao šezdesetih godina 20.veka. To su bili filmovi “Spletka i ljubav”, “Igre skelama”, “Prekobrojna”,Peščanisat”, “Kozara”, “Peščani grad”, “Desant na Drvar”, “Pješčanizamak”, “Dani”, “Lito valovito”, “Inspektor”, “Devojka”, “Istim putem se ne vraćaj”. U filmu “Orlovi rano lete” tumači likčuvenog Nikoletine Bursaća, a tih godina glumio je i u “Štićeniku”, filmovima “San”, “Nož”,“Jutro”,za koji je dobio nagradu na Filmskomfestivalu u Veneciji, zatim u “Diverzantima”, “Smokiju”, filmu “Bokseri idu u raj”, “Operacija Beograd”, “Podne”, “SirotaMarija”, “U raskoraku”, “Goličovek”…

Kroz gotovo trideset godina glumio je glavne i veće sporedne uloge u više od sedamdeset filmova različitih žanrova, najčešće u ratnim i komedijama, ali, u novije vreme, i u delima društvene problematike: „Ljubavni život Budimira Trajkovića“, „Smrt gospodina Goluže“, „Život je lep“, „Kuća pored pruge“ i dr… Naklonost publike stekao je gotovo isključivo na filmu, kako sam kaže, igrao je kod skoro svih jugoslovenskih reditelja; na televiziji je nastupao relativno malo (glavne uloge u četiri televizijiske serije: „Kuda idu divlje svinje“, „Dimitirije Tucović“, „Vruć vetar“ i „Policajac sa Petlovog brda“). Dobitnik je i Sedmojulske nagrade SR Srbije 1984. godine za glumačko ostvarenje u proteklih dvadesetpet godina, te, tadašnjeg najvišeg priznanja Nagrade AVNOJ-a 1988. godine, inače ova nagrada je prvi put dodeljena jednom filmskom glumcu. Od svih jugoslovenskih glumaca najčešće je nagrađivan na pulskom festivalu. Bio je oženjen Mirjanom, sa kojom je bio u braku 50 godina u braku.

Odrastao sam u čestitoj rudarskoj porodici. Rano ostao bez oca. Divio se majci koja nas je izvela na put sa mizernom rudarskom penzijom. A bilo nas je troje dece. Iz takvog detinjstva shvatio sam da sirotinja nije najstrašnija stvar koja može da se desi u životu.“ – jednom je rekao Ljubiša.

Među zapaženijim ulogama su filmovi „Bitka na neretvi„, „Sutjeska„, „Bombaši„, , „Lude godine„, „Rad na određeno vreme„, „Moj tata na određeno vreme„, „Nije lako sa muškarcima„, „Magareće godine„, „Ubistvo sa predumišljajem„…

Poslednja uloga koju je ostvario bila je u seriji „Miris kiše na Balkanu“ 2011. godine, koju je i režirao. Kao reditelj, debitovao je dramom o bombardovanju „Nebeska udica„, i zatim režirao filmove „Nataša“, „Ledina„, „Konji vrani„…

Dobitnik je brojnih nagrada i priznanja, kao što su „Zlatni lav“ za ulogu u filmu „Stranac“ (1967), , Gran pri na Filmskom susretima u Nišu za ulogu u filmu „Bitka na Neretvi“ 1970. godine i za ulogu Borivoja Šurdilovića 1983. godine, nagrada akademije Ivo Andrić za životno delo 2005. godine… i mnoge druge.

Kada pogledate glumački opus Ljubiše Samardžića, vidite niz uloga, stvaralaštvo sa čijim tempom retko ko moze da se nosi.  Od 1960. do danas ostvario je više od 70 filmskih i televizijskih uloga, sarađivao sa svim jugoslovenskim rediteljima, a onda krajem devedesetih i sam preuzeo režisersku palicu.

Ljubišu Samardžića godinama prati nadimak Smoki, a glumac ga je dobio zbog uloge mladića Smokija u filmu „Peščani grad“ 1962. godine.

S obzirom na to da se Ljubiša Samardžić sve manje bavio glumom, jednom je izjavio: “Umorio sam se od dugih noćnih učenja tekstova. Uvek sam sebi postavljao visoke zadatke, čime sam branio svoje poštenje i profesionalnost. I tako sačuvao svoj hleb. A danas glumci, nemali broj njih, ponašaju se kao primadone, traže unapred ono što još nisu zaradili. I tako nestaju sa scene. Gluma traži profesionalnost, poštenje istrpljenje u zahtevima kojima nas zatrpavaju reditelji.

Svoje nagrade, diplome i priznanja poklonio je Jugoslovenskoj kinoteci februara 2014. godine.

izvor: Wikipedia, Imdb, kurir.rs

Pratite nas na Facebook-u

Oglašavanje

O autoru

Student Pravnog fakulteta u Kragujevcu. Dadilja u kriznim momentima. Ume svakog da sasluša, ali ipak na kraju sluša sebe. „Kad bi bilo” pretvara u „eto, i to sam uradio”. Ne drži ga mesto. Ne pije, ali će mu koka kola doći glave

Ostavite odgovor

Send this to friend